Olsztyn - ratusz i ogródek piwny - 1960

Stara pocztówka - obieg z 1960 roku.
Ratusz i ogródek (być może piwny) na chodniku, na samym skrzyżowaniu. Jak widać idea tworzenia ogródków piwnych w okresie letnim wcale nie jest nowa.

Na ulicy widać jeszcze tory tramwajowe. Tramwaje w Olsztynie zostały zlikwidowane w 1965 roku.
Po lewej betonowy słup trakcji tramwajowej lub trolejbusowej.
Na ratuszowym zegarze godzina 7:00.

Stadion Warmii w Olsztynie w 1968 roku

Stadion Warmii w Olsztynie przy alei Sybiraków. Oddany do użytku w 1953 roku. Tu jeszcze za czasów świetności - na pocztówce wydanej w 1968 roku, co ciekawe - w Bułgarii. 

W oddali widoczne przedowjenne wille przy ulicy Oficerskiej.

Masuren - Kruttinnafluss bei Kruttinnen - spływ Krutynią

Znalazłem dzisiaj w moich szpargałach starą pocztówkę z Krutyni i tak mnie naszły wspomnienia. Krutynia to piękna rzeka. Na niektórych odcinkach tłok jest niemiłosierny. Za to inne odcinki swoim urokiem i dzikością natury zrekompensują z nawiązką te chwilowe niedogodności.

 

Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie w 1960 roku i dziś

Pocztówka z obiegu w 1960 roku. 

Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie został założony w 1925 roku  przez Niemców jako Treudank – dar dla miejscowej ludności za wygrany plebiscyt. Projektantem teatru był architekt August Feddersen. Dobre warunki akustyczne umożliwiały również wystawianie oper i operetek, które do 1945 roku cieszyły się dużym powodzeniem publiczności.

Na pocztówce teatr cały pokryty jest bluszczem. Dobrze, że go już nie ma. Bluszcz to straszne paskudztwo. Wygląda malowniczo. Niszczy jednak tynki, wdziera się pod rynny, powoduje pękanie elewacji i przeciekanie dachu.

Czym różni się teatr na obu fotografiach? - schodami.

Pierwotnie teatr posiadał schody rewiowe, które w trakcie remontu zastąpione zostały schodami pałacowymi. Czy ktoś pamięta, w którym to było roku?

Paul Kumowski Coiffeur - polski fryzjer w Allenstein

Historia wynurza się spod starego tynku.

Na budynku przy ulicy Skłodowskiej-Curie nr 11  w Olsztynie (dawna Jacobstrasse) pojawiła się reklama zakładu fryzjerskiego "Paul Kumowski Coiffeur". Śmieszne to, bo w Prusach wschodnich reklama w języku francuskim? Może rzeczywiście Paul Kumowski miał polskie korzenie, jak wskazuje jego nazwisko. A Polacy, jak wiadomo, od czasów Napoleona używanie języka francuskiego traktowali jako swoisty symbol przynależności do elit.

W książce adresowej i telefonicznej dla miasta Allenstein z 1927 roku można odnaleźć Paula Kumowskiego. Mieszkał nieopodal, przy Kronenstrasse nr 10 (ul. Wyzwolenia) - źródło: adressbuecher.genealogy.net W książce podano również jego zawód: Friseurmeister - mistrz fryzjerstwa.